Receive all updates via Facebook. Just Click the Like Button Below...

Provided By Blogger Yard

පළිගුව සමග එකතු වෙන්න..

10

පළිඟුව දැන් ඔබේ දුරකතනයට

64904276+ !


පැරැණි පොත්පත් රාක්කයක්
අවුස්සමින් සිටි මට හදිසියේ ම
අවුරුදු 35කට පමණ
එහා කාලයේ දී එනම් 1977 දී
පමණ මා විසින් ම තැපැල් කරන
ලද තැපැල් පතක් හමු විය. එය
පාසල් නේවාසිකාගාරයේ සිට
මා විසින් අපේ අම්මා වෙත
එවන ලද්දකි. එය මා සුව
සේ අනතුරකින් තොර ව බෝඩිමට
ගිය බව දැන්වීමට ලියූවකි. ඒ
කාලයේ දී මා පමණක් නො ව
අපේ පාසල්
නේවාසිකාගාරයේ සිටි හැම
ශිෂ්යයකු ම මෙවැනි
අවශ්යතාවල දී
සන්නිවේදනයේ යෙදුණේ තැපැල්
පත් මඟිනි. අපට ඒ
කාලයේ ජංගම දුරකථනයක්
ඇහැට දක්නට තිබුණේ වත් නැත.
අපේ ගෙවල්වල
හා නේවාසිකාගාරයේ දුරකථන
නො තිබිණි. අපේ ගමේ ස්ථාවර
දුරකථනයක් පැවතියේ ද,
විශාල සල්ලිකාරයකු වූ පොල්
මුදලාලි කෙනකුට පමණි.
ගමේ කාට හෝ ඈත එපිටක සිට
පණිවිඩයක් ලැබුණේ නම් ඒ
මේ මුදලාලි ගේ ගෙදර
දුරකථනයට ය. ඒ නිසා දුරකථන
පණිවිඩයක් ලබා ගන්නට
මේ මුදලාලි හිතවත් ව තබා ගත
යුතු විය. ඒ මුදලාලි අප සම`ග
හිතවත් ව සිටියත් ඒ කාලයේ දී
අපට කාගෙන් වත් දුරකථන
ඇමතුමක් ආ බව මතක නැත.
කෙසේ වෙතත්
මා දන්නා මගේ වයසේ ඒ හැම
දෙනා ගේ ම එකල ජනප්රිය ම
සන්නිවේදන ක්රමවේදය
වූයේ තැපැල්පතයි. ලියුමකට
ගැසිය යුතු මුද්දර ගාස්තුවට
වඩා හරි අඩක් පමණ අඩු
නිසා ආර්ථික වශයෙන් ද මෙය
ලාභදායි විය. එසේ ම මුද්දර
අලවා, ලියුම් කවරය ද
අලවා වැඩි වැඩ කරන්නට
අවශ්ය නො වූ නිසා ද, අපි
තැපැල්පතට කැමැති වීමු.
අනෙක් අතට අපට ලොකුවට
ලියන්නට දේවල් තිබුණේ ද නැත

1 comment:

  1. හම්බෝ... සාස්තර පුංචා සෑහෙන කාලෙකට පස්සේ ඇවිදින්. මොකෑ බොල උනේ ?

    ReplyDelete

‍ඔබේ නිදහස් වටිනා අදහස්ම පමනක් දමන්න.අපිට ඒවා හරියට වටිනවා

 

ආගිය ඇත්තන්

Licence

Creative Commons License
bloggin by Vidumina Foundation is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 3.0 Unported License.
Based on a work at paliguwa.blogspot.com.
Permissions beyond the scope of this license may be available at paliguwa.blogspot.com.

Blog Archive